De anaërobe drempel (AD) wordt gedefinieerd als die intensiteit van inspanning waarboven melkzuur (lactaat) zich begint op te hopen in de spieren en het bloed. Deze ophoping ontstaat door het feit dat de afvoer van het melkzuur de aanmaak niet meer kan volgen. Deze anaërobe drempel vormt dus de overgang van de aërobe (met zuurstof) naar de anaërobe lactische (zonder zuurstof en met lactaatvorming) energielevering. Hoe later een atleet deze drempel bereikt, hoe beter zijn uithoudingsvermogen.
Inspanningen onder de anaërobe drempel kunnen geruime tijd (minstens 45 minuten) volgehouden worden. Inspanningen met een intensiteit boven de anaërobe drempel zullen snel moeten gestaakt worden, hoe verder boven de AD des te sneller je moet stoppen. Door de melkzuuropstapeling neemt de zuurtegraad van de spieren en het bloed immers toe, wat de prestaties negatief beïnvloedt.

Bij de anaerobe drempel test wordt een protocol aangehouden met stappen van 3 minuten, dit om steeds een steady state te bewerkstelligen. De aanvangsintensiteit is redelijk laag (tussen de 1 en 2 Watt/kg lichaamsgewicht), daarna neemt de belasting per 3 minuten toe met 20-30 Watt (afhankelijk van het lichaamsgewicht). Dit vindt plaats onder continue ademgasanalyse en ECG controle. Bij het passeren van de AD wordt de stapgrootte verkort tot 1 minuut om nog een maximale waarde te bepalen.

Aan de hand van de resultaten wordt de AD bepaald en hierop worden de trainingszones aangepast. Deze worden dan weergegeven in zowel hartslag als vermogen.